Εάν είχα μια φιλική κουβέντα μαζί σου στο καθιστικό σου, ίσως να ομολογούσες και να μου έλεγες:

«Είμαι σε αμηχανία και είμαι συγχυσμένος. Έχω παραβιάσει τους νόμους του Θεού. Έχω ζήσει αντίθετα με τις εντολές Του. Νόμιζα ότι μπορούσα να τα κατάφερνα μόνος μου, χωρίς τη βοήθεια του Θεού. Προσπαθούσα να κάνω τους δικούς μου κανόνες και απέτυχα. Το πικρό μάθημα που έχω μάθει ήρθε μέσα από παθήματα και τραγικές εμπειρίες. Και τι δεν θα έδινα ώστε να μπορούσα να γύριζα πίσω τον χρόνο και να ξανάρχιζα από την αρχή! Τι διαφορετικό δρόμο θα ακολουθούσα αν μπορούσα!».

Εάν αυτά τα λόγια χτυπούν μια γνωστή χορδή στην καρδιά σου, εάν φέρνουν διαλογισμούς στο μυαλό σου, θέλω να σου πω μερικά θαυμάσια νέα. Ο Ιησούς είπε ότι μπορείς να αναγεννηθείς!

«Πρέπει να γεννηθήτε άνωθεν!» (Ιωάννης 3:7). Μπορείς να έχεις μια καινούργια και καλύτερη αρχή. Μπορείς να προχωρήσεις και να γίνεις ένας νέος άνθρωπος, καθαρός και ειρηνικός, καθαρισμένος από τις αμαρτίες σου ένεκεν της θυσίας του Ιησού Χριστού.

Δεν πειράζει πόσο λερωμένο είναι το παρελθόν σου ή πόσο περίπλοκο είναι το παρόν σου ή πόσο απαισιόδοξο φαίνεται να είναι το μέλλον σου – υπάρχει διέξοδος. Υπάρχει σίγουρη ασφάλεια, αιώνια διέξοδος – αλλά υπάρχει μόνο ένας τρόπος! Έχεις μόνο ένα μονοπάτι για να ακολουθήσεις.

Πώς μπορεί να έχεις αυτήν την αναγέννηση; Πώς μπορείς να αναγεννηθείς; Πώς μπορείς να ξαναρχίσεις από την αρχή;

Αυτή είναι η ερώτηση που έκανε πριν 2000 χρόνια ο Νικόδημος. Η Αγία Γραφή διδάσκει ότι γεννήθηκες την πρώτη φορά στον φυσικό κόσμο, αλλά πνευματικά είσαι νεκρός λόγω του προπατορικού αμαρτήματος. Η Βίβλος διδάσκει ότι είσαι «νεκρός, εξαιτίας των παραβάσεων και των αμαρτιών σου» (Εφεσίους 2:1).

Η Βίβλος διδάσκει ότι τίποτα στη νεκρή και αμαρτωλή σου φύση δεν μπορεί να παράγει ζωή. Νεκρός μέσα στην αμαρτία δεν μπορείς να παράγεις ζωή ή δικαιοσύνη. Πολλοί άνθρωποι προσπαθούν να παράγουν καλή, άγια και δίκαιη ζωή χωρίς να έχουν αναγεννηθεί, αλλά δεν μπορούν να κάνουν τίποτα και αποτυγχάνουν.

Ένας νεκρός δεν μπορεί να παράγει ζωή. Η Βίβλος διδάσκει ότι, «η επιθυμία, αφού συλλάβει, γεννάει την αμαρτία· και η αμαρτία, μόλις εκτελεστεί, γεννάει τον θάνατο» (Ιάκωβος 1:15).

Η παλιά σου φύση δεν μπορεί να υπηρετήσει τον Θεό. Η Βίβλος λέει: «Ο φυσικός άνθρωπος, όμως, δεν δέχεται αυτά που ανήκουν στο Πνεύμα τού Θεού· επειδή είναι σ' αυτόν μωρία, και δεν μπορεί να τα γνωρίσει· για τον λόγο ότι, ανακρίνονται με πνευματικό τρόπο» (Α Κορινθίους 2:14). Στην πραγματικότητα είμαστε σε έχθρα με τον Θεό.

Η Βίβλος διδάσκει ότι η παλιά φύση μας είναι εντελώς διεφθαρμένη: «Η καρδιά είναι απατηλή περισσότερο απ' όλα, και υπερβολικά διεφθαρμένη· ποιος μπορεί να τη γνωρίσει;» (Ιερεμίας 17:9).

Η Βίβλος, επίσης, διδάσκει ότι η παλιά μας φύση είναι εγωκεντρική. Είναι αδύνατον να ανακαινιστεί. Πρέπει να φύγει εντελώς από μέσα μας, και στη θέση της να μπει η καινούργια φύση, η φύση του Θεού μας!!! (βλέπε Ιωάννης 5:24, Β Κορινθίους 5:17).

Η Βίβλος μας διδάσκει ότι όταν αναγεννηθούμε απεκδυνόμαστε την παλιά μας φύση. Ο παλιός μας εαυτός φεύγει εντελώς από μέσα μας και στη θέση του μπαίνει το Πνεύμα του Θεού! Ο Ιησούς είπε ότι ο εξωτερικός καθαρισμός αφήνει τον εσωτερικό ακάθαρτο όπως πριν.

Εάν δεν έχουμε εμπειρία με αυτήν την αναγέννηση, δεν μπορούμε να εισέλθουμε στη Βασιλεία των Ουρανών. Ο Ιησούς είπε: «Πρέπει να αναγεννηθείς» (Ιωάννης 3:7).
Δεν υπάρχει εκλογή πάνω σε αυτό το θέμα. Εάν θέλουμε να εισέλθουμε στη Βασιλεία του Θεού πρέπει να αναγεννηθούμε.

Αυτή η ζωή που έρχεται από την αναγέννηση δεν μπορεί να αποκτηθεί με φυσιολογική ανάπτυξη ή με αυτοπροσπάθεια. Δεν έχουμε από τη φύση μας τον αγιασμό που ο Θεός απαιτεί για τον Ουρανό. Μέσα στην αναγέννηση μόνο είναι η αρχή μιας τέτοιας ζωής. Για να ζήσουμε τη ζωή του Θεού, πρέπει να έχουμε τη φύση του Θεού.

Η αναγέννηση μας είναι έργο του Θεού, όταν δεχτούμε τον Ιησού ως Σωτήρα και Κύριο της ζωής μας. Η Βίβλος λέει: «Όσοι, όμως, Τον δέχθηκαν, σ' αυ-τούς έδωσε εξουσία να γίνουν παιδιά του Θεού, σ' αυτούς που πιστεύουν στο Όνο-μα Του· οι οποίοι, όχι από αίματα ούτε από θέλημα σάρκας ούτε από θέλημα άνδρα, αλλά από τον Θεό γεννήθηκαν» (Ιωάννης 1:12,13).

Δεν μπορούμε να κληρονομήσουμε τον Χριστιανισμό. Μπορεί να έχουμε Χριστιανούς γονείς, αλλά αυτή η ένωση δεν σημαίνει ότι γεννά Χριστιανά παιδιά. Ο Θεός δεν έχει εγγόνια.

Πολλοί άνθρωποι συμπεραίνουν ότι αυτόματα έχουν αναγεννηθεί όταν γίνουν μέλη σε μια εκκλησία και περνούν μέσα από διάφορες θρησκευτικές τελετές και δίνουν μεγάλα ποσά σε φιλανθρωπικά ιδρύματα. Όλα αυτά είναι καλά, αλλά δεν φέρνουν τη νέα ζωή.

Ο Ιησούς είπε ότι πρέπει να αναγεννηθούμε. Είναι κάτι που πρέπει να γίνει σε μας. Η αναγέννηση είναι ένα θείο έργο – εμείς γεννιόμαστε από τον Θεό. Ο Νικόδημος δεν μπορούσε να καταλάβει πώς να γεννηθεί δεύτερη φορά. Στη σύγχυση του ρώτησε δυο φορές: «Πώς;».

Το ότι η αναγέννηση φαίνεται μυστήριο, δεν πρέπει να μας προβληματίζει. Πρέπει να δεχτούμε μέσω της πίστης το γεγονός ότι τη στιγμή που μετανοούμε από τις αμαρτίες μας και δεχόμαστε τον Ιησού Χριστό ως Κύριο και Σωτήρα μας αναγεννιόμαστε.

Η αναγέννηση είναι η έκχυση της θείας ζωής μέσα στο ανθρώπινο πνεύμα. Είναι η χορήγηση της θείας φύσης μέσα στο πνεύμα του ανθρώπου, και η οποία μας κάνει γνήσια παιδιά του Θεού. Λαμ-βάνουμε μέσα μας το Πνεύμα του Θεού (Ρωμαίους 8:9).

Ο Χριστός διαμέσου του Πνεύματος του Αγίου έρχεται και κατοικεί στις καρδιές μας. Είμαστε μαζί με τον Θεό για όλη την αιωνιότητα. Αυτό σημαίνει ότι αν αναγεννήθηκες θα ζεις για πάντα με τον Θεό επειδή τώρα μετέχεις από την ζωή Του. Έχουμε αποκατασταθεί στην κοινωνία που είχε ο Αδάμ και η Εύα προτού αμαρτήσουν στον κήπο της Εδέμ.

Όταν αναγεννηθούμε, έχουμε τα εξής αποτελέσματα:

1. Η νέα γέννηση αυξάνει την πνευματική μας όραση και την κατανόηση μας του τι πραγματικά συμβαίνει γύρω μας. Η Βίβλος λέει: «Ο Θεός που είπε να λάμψει φως μέσα από το σκοτάδι, είναι που έλαμψε μέσα στις καρδιές μας, για φωτισμό της γνώσης της δόξας του Θεού διαμέσου του προσώπου του Ιησού Χριστού» (Β Κορινθίους 4:6).

Πράγματα για τα οποία θεωρούσαμε «ανόητα», τώρα τα δεχόμαστε μέσω της πίστης. ΄Ολη η διανοητική μας κατάσταση έχει αλλάξει. Ο Θεός γίνεται ο άξονας της διάνοιας μας.

Γίνεται το κέντρο της ζωής μας. Το εγώ μας εκθρονίζεται.

2. Οι καρδιές μας περνούν μια επανάσταση. Η Βίβλος λέει: «Και θα σας δώσω καρδιά νέα· και θα βάλω μέσα σας πνεύμα νέο, και, αφού θα έχω αποσπάσει την πέτρινη καρδιά από τη σάρκα σας, θα σας δώσω καρδιά σάρκινη» (Ιεζεκιήλ 36:26).

3. Τα συναισθήματα μας περνούν μέσα από ριζοσπαστικές αλλαγές. Η νέα μας φύση αγαπά τον Θεό και τα πράγματα της ζωής. Αρνούμαστε τα χαμηλά και τα επιφανειακά. Βλέπουμε με νέο φακό τα κοινωνικά προβλήματα γύρω μας. Οι καρδιές μας χτυπούν με ευσπλαχνία γι’ αυτούς που είναι δυστυχισμένοι.

4. Η θέληση μας περνά μέσα από τρομερή αλλαγή. Η αποφασιστικότητα μας είναι διαφορετική. Τα κίνητρα μας είναι διαφορετικά. «Και ο Θεός της ειρήνης, που ανέβασε από τους νεκρούς τον Μεγάλο Ποιμένα των προβάτων, διαμέσου του Αίματος της αιώνιας διαθήκης, τον Κύριο μας, τον Ιησού, είθε να σας κάνει τέλειους σε κάθε αγαθό έργο, για να εκτελείτε το θέλημα Του, ενεργώντας μέσα σας το ευάρεστο μπροστά Του, διαμέσου του Ιησού Χριστού· στον οποίο ανήκει η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.» (Εβραίους 13:20,21).

Αυτή η νέα φύση που λαμβάνουμε από τον Θεό είναι συνδεδεμένη με το θέλημα του Θεού. Θέλουμε μονάχα να κάνουμε το θέλημα Του. Είμαστε ολοκληρωτικά παραδομένοι σ’ Αυτόν. Έχουμε νέα αποφασιστικότητα, κλίση, διάθεση, νέες αρχές στον τρόπο ζωής, νέες εκλογές.

Ζητούμε να δοξάσουμε τον Θεό. Ζητούμε να έχουμε κοινωνία με άλλους Χριστιανούς. Αγαπούμε το Ευαγγέλιο. Αγαπούμε να περνούμε τον χρόνο μας στην προσευχή. Όλες οι θέσεις μας έχουν αλλάξει. Εκεί που η ζωή μας ήταν γεμάτη με απιστία – η ρίζα και το θεμέλιο κάθε αμαρτίας – και κάποτε αμφιβάλλαμε τον Θεό – τώρα πιστεύουμε σ’ Αυτόν.

Τώρα έχουμε απεριόριστη εμπιστοσύνη και πίστη στον Θεό και στον Λόγο Του.
Ήταν εποχές που η υπερηφάνεια ήταν το κέντρο της ζωής μας. Είχαμε αισιόδοξες σκέψεις για τους εαυτούς μας, τις δυνάμεις μας, επιθυμίες και στόχους, αλλά τώρα αρχίζουν να αλλάζουν. Υπήρ-ξε καιρός που είχαμε σκληρότητα στη ζωή μας. Μίσος, δυσαρέσκεια, μοχθηρότητα γέμιζαν τις σκέψεις μας για τους άλλους. Και αυτό τώρα αλλάζει.

Υπήρξε εποχή που μπορούσαμε εύκολα να πούμε ψέματα. Υπήρξαν ψευδορκίες και υποκρισίες σε πολλές ενέργειες μας - στα λόγια και στα έργα μας. Υπήρξε καιρός που παραδοθήκαμε στην επιθυμία της σάρκας. Αυτά τώρα αλλάζουν. Έχουμε αναγεννηθεί. Μπορεί να σκοντάφτουμε σε μερικές παγίδες που ο διάβολος βάζει, αλλά αμέσως ζητούμε συγνώμη, ομολογούμε τις αμαρτίες μας και ζητούμε συγχώρεση, επειδή έχουμε αναγεννηθεί. Η φύση μας έχει αλλάξει.

Από τη στιγμή που λαμβάνουμε τη νέα γέννηση, από τη στιγμή που λαμβάνουμε αυτή τη θεία φύση, είμαστε δικαιωμένοι στα μάτια του Θεού. Δικαιωμένοι, σημαίνει σαν να μην έχουμε ποτέ αμαρτήσει. Ο Θεός μάς τοποθετεί μπροστά Του σαν να μην έχουμε ποτέ πράξει αμαρτία!

Καθώς ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Ποιος θα κατηγορήσει τους εκλεκτούς του Θεού; Ο Θεός είναι Αυτός που τους ανακηρύσσει δίκαιους!» (Ρωμαίους 8:33).

Οι αμαρτίες μας έχουν συγχωρεθεί. Ο Θεός τις έθαψε μέσα στα βάθη της θάλασσας και τις ξέχασε για πάντα. Κάθε αμαρτία έχει ολοκληρωτικά σβηστεί. Στεκόμαστε μπροστά στον Θεό σαν οφειλέτες, αλλά έχουμε λάβει την αποδέσμευση, έχουμε συμφιλιωθεί με τον Θεό. Κάποτε ήμασταν εχθροί του Θεού. Τώρα, η Βίβλος λέει: «Ο Θεός μάς συμφιλίωσε με τον Εαυτό Του, διαμέσου του Ιησού Χριστού, και έδωσε σε μας τη διακονία της συμφιλίωσης» (Β Κορινθίους 5:18).

Αλλά περισσότερο από όλα αυτά έχουμε υιοθετηθεί στην οικογένεια του Θεού. Είμαστε τώρα παιδιά του Θεού. «Αφού μας προόρισε σε υιοθεσία διαμέσου του Ιησού Χριστού στον Εαυτό Του, σύμφωνα με την ευδοκία του θελήματος Του» (Εφεσίους 1:5).

Είμαστε τώρα μέλη της βασιλικής οικογένειας του Ουρανού. Είμαστε παιδιά του Μεγάλου Βασιλιά. Ακόμα και οι φίλοι μας θα προσέξουν την αλλαγή που έγινε στη ζωή μας. Έχουμε αναγεννηθεί.

Όταν αναγεννηθούμε έχουμε διαφορετική συμπεριφορά προς την αμαρτία. Μαθαίνουμε να μισούμε την αμαρτία, όπως ο Θεός τη μισά. Την απεχθανόμαστε και την αποφεύγουμε.
Θέλουμε να υπακούσουμε στον Θεό. «Και με τούτο γνωρίζουμε ότι Τον γνωρίσαμε, αν τηρούμε τις εντολές Του» (Α Ιωάν-νη 2:3).

Ξεχωρίζουμε από τον κόσμο. «Μην αγαπάτε τον κόσμο, ούτε αυτά που υπάρχουν μέσα στον κόσμο. Αν κάποιος αγαπάει τον κόσμο, η αγάπη του Πατέρα δεν υπάρχει μέσα σ' αυτόν» (Α Ιωάννη 2:15).

Σωτηρία δεν είναι απλώς να θεραπεύσεις τον φυσικό σου εαυτό. Σωτηρία φέρνει έναν νέο εαυτό, δημιουργημένο από τον Θεό μέσα σε δικαιοσύνη και αληθινό αγιασμό (Εφεσίους 4:24).

Το να αναγεννηθείς δεν είναι απλώς μια αλλαγή – είναι μια αναγέννηση, νέα γέννηση.
Είναι μια δεύτερη γέννηση: «Πρέπει να αναγεννηθείς!» (Ιωάννης 3:7).

Μπ.Γκρ.