Ο άντρας μου και εγώ μόλις είχαμε έναν χρόνο παντρεμένοι όταν άρχισα να βλέπω μικρά μαύρα στίγματα στο αριστερό μου μάτι. Όταν το ανέφερα στον άντρα μου, μου είπε να συμβουλευτώ αμέσως έναν οφθαλμίατρο.
Ο γιατρός ήρεμα μου είπε: «Σε διάστημα ενός χρόνου θα είσαι τυφλή!». Δεν μπορούσα να το πιστέψω!
Σε όλη μου τη ζωή η όραση μου ήταν τέλεια. Αν και ήμουν διαβητική και με είχαν προειδοποιήσει για τύφλωση των διαβητικών, ποτέ δεν σκέφτηκα ότι αυτός ο κίνδυνος κάποτε θα πραγματοποιόταν!
Με έστειλαν σε έναν ειδικό και μετά από αρκετή εξέταση ο γιατρός αποφάσισε να κάνει εγχείρηση στο δεξί μου μάτι για να το προλάβει από αιμορραγία, όπως ήδη έγινε στο αριστερό μου.
Μετά από την εγχείρηση κοιμήθηκα για αρκετό χρονικό διάστημα και όταν ξύπνησα η όραση του δεξιού ματιού μου είχε χαθεί εντελώς!
Ο γιατρός μου εξήγησε ότι το μάτι μου άρχισε να αιμορραγεί και δεν μπορούσε να το σταματήσει. Σε διάστημα μερικών μηνών έχασα όλη μου την όραση και στο άλλο μάτι.
Γράφτηκα σε μια σχολή για τυφλούς και μια γυναίκα που ήταν και αυτή τυφλή άρχισε να έρχεται στο σπίτι μου για να με μάθει πώς να μπορώ να κινούμαι και να κάνω τις δουλειές του σπιτιού. Με έμαθε να μαγειρεύω, να καθαρίζω το σπίτι, να ράβω και πολλά άλλα.
Μόλις άρχισα να μαθαίνω να διαβάζω με το σύστημα Braille (το αλφάβητο των τυφλών), η όραση του αριστερού μου ματιού άρχισε να επανέρχεται. Έφτασε στο σημείο όπου μπορούσα να διαβάζω τα μεγάλα γράμματα αρκετά καλά.
Δύο χρόνια αργότερα, ξύπνησα ένα πρωϊνό και είδα τα ίδια μικρά στίγματα στο αριστερό μάτι. Μέχρι το τέλος της ημέρας ήμουν εντελώς τυφλή για δεύτερη φορά. Έτσι άρχισα να μαθαίνω και πάλι το σύστημα Braille.
Έκανα αίτηση και για σκύλο – οδηγό και περίμενα τη σειρά μου μέχρι να εκπαιδεύσουν έναν σκύλο για μένα.
Τον επόμενο χρόνο ο άντρας μου πήρε μετάθεση σε άλλη πόλη και έτσι μετακομίσαμε εκεί.
Συναντήσαμε και τους νέους μας γείτονες οι οποίοι ήταν Χριστιανοί. Άρχισαν να προσεύχονται για μένα για τη σωτηρία της ψυχής μου, και για τη θεραπεία μου. Σιγά – σιγά η όραση μου άρχισε να επανέρχεται όπως έγινε και προηγουμένως.
Μερικούς μήνες αργότερα η γειτόνισσα μου με κάλεσε να πάω εκκλησία μαζί της. Επειδή ο άντρας μου εργαζόταν εκείνο το σαββατοκυρίακο δεν είχα καμιά δικαιολογία για να αρνηθώ.
Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι βρισκόμουν σε εκκλησία. Όλοι χαμογελούσαν και αγκάλιαζαν ο ένας τον άλλο γεμάτοι από χαρά. Δεν είχα ποτέ αυτή την εμπειρία σε εκκλησία. Προσεύχονταν δυνατά έτσι που μπορούσα να ακούσω κάθε λέξη που έλεγαν και αυτό μου άγγιξε την καρδιά, διότι ο Θεός φαινόταν τόσο ζωντανός γι’ αυτούς, σαν να ήταν ο προσωπικός τους Φίλος.
Κανένας δεν μου είπε ότι ο Χριστός πέθανε και για μένα προσωπικά και ότι χρειαζόμουν να δεχτώ αυτό το δώρο της σωτηρίας που μου πρόσφερε.
Η Αγία Γραφή μας λέει: «Όσοι τον δέχτηκαν (τον Χριστό), σ' αυτούς έδωσε εξουσία να γίνουν παιδιά του Θεού, σ' αυτούς που πιστεύουν στο Όνομα Του» (Ιωάννης 1:12).
Έτσι όταν ο ιεροκήρυκας ρώτησε εάν κάποιος ήθελε να δώσει την καρδιά του στον Χριστό, το χέρι μου αμέσως υψώθηκε πάνω. Δεν θυμάμαι και πολύ τι συνέβηκε τα επόμενα λεπτά αλλά ένιωσα να καθαρίζομαι από μέσα μου.
Ένα αίσθημα ειρήνης γέμισε όλο μου το είναι.
Όταν κάθησα κάτω η φίλη και γειτόνισσα μου άνοιξε τη μικρή της Βίβλο και βρήκε ένα εδάφιο, όπως μας είπε ο ιεροκήρυκας.
Μετά άρχισε να μου το διαβάζει. Καθώς κοίταξα κάτω στη σελίδα, με τα μικρά γράμματα, μου φάνηκαν σαν μεγάλα! Από εκείνη την ημέρα μπορώ να διαβάσω ακόμα και τα μικρά γράμματα και οδηγώ αυτοκίνητο χωρίς κανένα πρόβλημα. Το μεγαλύτερο, όμως, θαύμα εκείνη την ημέρα στην εκκλησία ήταν ότι ο Χριστός ήρθε και κατοίκησε μέσα μου.
Ήμουν ενθουσιασμένη και γεμάτη χαρά με τη νέα μου ζωή με τον Χριστό – μια ζωή που ήθελα να την έχει και ο άντρας μου. Προσπάθησα ξανά και ξανά να τον πείσω ότι θεραπεύτηκα, αλλά δεν το δεχόταν. Περίμενε να ξαναχάσω την όραση μου.
Προσπάθησα να του εξηγήσω για το σχέδιο της σωτηρίας, πως ο Ιησούς Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες μας και αναστήθηκε για τη δικαίωση μας. Τον έπαιρνα συνεχώς στην εκκλησία αλλά όλες μου οι προσπάθειες δεν τον οδηγούσαν πουθενά.
Τελικά, έφτασα στο σημείο που προσευχήθηκα: «Κύριε, προσπάθησα σκληρά για να τον σώσω, τώρα είναι η σειρά Σου, σου τον δίνω, είναι όλος δικός Σου». Είμαι σίγουρη ότι ο Χριστός «ανακουφίστηκε» με αυτή μου την προσευχή.
Τώρα μπορούσε Αυτός να εργαστεί ενώ εγώ αποσυρόμουν. Αλλά πιστεύω ότι «όλα συνεργούν προς το αγαθό σ’ αυτούς που αγαπούν τον Θεό» (Ρωμαίους 8:28).
Ο Θεός μετέτρεψε τα λάθη μου για τη δόξα Του!
Ξαφνικά έγινε το θαύμα!! Μια νύχτα, σε μια Χριστιανική συγκέντρωση, ο άντρας μου δέχτηκε τον Ιησού ως Κύριο και Σωτήρα της ζωής του. Αλληλούια!
Ο Ιησούς Χριστός του αποκαλύφτηκε με τον τρόπο που μπορούσε να καταλάβει. Δεν προσπαθούσα πλέον να του εξηγήσω τι θαύμα έκανε ο Χριστός μέσα μου. Τώρα καταλάβαινε!
Το επόμενο βράδυ ήμασταν μαζί στην εκκλησία και καθώς ψάλλαμε ο άντρας μου άρχισε να γλωσσολαλεί. Είχε λάβει το Άγιο Πνεύμα. Το είχα λάβει και εγώ τρεις εβδομάδες προηγουμένως!
Ο Θεός όχι μόνο θεράπευσε τα μάτια μου, αλλά μου άνοιξε και τα μάτια τα πνευματικά και μου έδωσε μια νέα ζωή.
Μπορώ αληθινά να πω: «Ήμουν τυφλή και τώρα βλέπω!».