Πολλοί κοινωνιολόγοι διακηρύττουν ότι ένα χαρακτηριστικό του αιώνα που ζούμε θα είναι η παροδική φύση των ανθρώπινων σχέσεων. Λένε πως λίγοι θα είναι εκείνοι που θα θέλουν να κάνουν τον γάμο μια ισόβια σχέση, και τονίζουν ότι αυτή η τάση ήδη επικρατεί.
Για παράδειγμα, κάποια υποστηρίκτρια των ανθρώπινων δικαιωμάτων πρόσφατα είπε ότι ίσως να ήθελε φέτος να παντρευτεί, αλλά δεν ξέρει πώς θα νιώθει ύστερα από έναν χρόνο.
Αυτές οι δηλώσεις δεν με εκπλήσσουν, γιατί η οικογενειακή ζωή περνάει απειλητική κρίση. Εκείνο, όμως, που με ανησυχεί είναι ότι σε μια τέτοια κοινωνία οι άνθρωποι θα γίνονται όλο και πιο εγωιστές, νευρωτικοί και απειθάρχητοι.
Αν θέλεις να βρεις πραγματικά ευτυχισμένους ανθρώπους, μην τους ψάχνεις μέσα στις ομάδες που αποκαλούνται «χαρούμενοι», ή ανάμεσα σ’ εκείνους που ζουν με τον τέταρτο ή τον πέμπτο σύντροφό τους.
Τα πιο ευτυχισμένα ζευγάρια που συνάντησα ποτέ μου είναι άτομα που πιστεύουν στον Θεό και υπακούνε στον Λόγο Του και ζουν μαζί τις χαρές και τις λύπες ή τις δοκιμασίες χωρίς να περνάει από το μυαλό τους το διαζύγιο.
Μήπως αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν προβλήματα στην οικογενειακή τους ζωή; Ασφαλώς όχι, γιατί δυο άνθρωποι με ατέλειες, με το δικό τους τρόπο ζωής, ο καθένας και με δική του προσωπικότητα, είναι επόμενο και αναπόφευκτο να πληγώνει ο ένας τον άλλο καμιά φορά.
Κάθε άντρας, αν είναι ειλικρινής με τον εαυτό του, θα ομολογήσει ότι πολλές φορές ενεργεί εγωιστικά, χωρίς υπομονή, ή απερίσκεπτα, και κάθε γυναίκα αφήνει πού και πού τους συναισθηματισμούς της να την επηρεάζουν.
Σ’ έναν επιτυχημένο γάμο, ο άντρας και η γυναίκα δείχνουν κατανόηση και συγχωρούν ο ένας τον άλλο. Σε πολλά σπίτια, όμως, μικροκαυγαδάκια και διαφωνίες συσσωρεύονται και τελικά γίνονται ολόκληρο βουνό πικρίας.
Η λύση, όμως, δεν είναι το διαζύγιο. Αντίθετα, η ευτυχία μπορεί να αποκατασταθεί αν προσέξουμε μερικές Βιβλικές αρχές Χριστιανικής συμπεριφοράς και τις εφαρμόσουμε.
ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΤΑΥΤΙΣΗ
Οι Χριστιανοί που αναγνωρίζουν ότι ο Κύριος πρέπει να έχει απόλυτη προτεραιότητα σε κάθε σχέση, παραδέχονται ότι ένας πραγματικά πετυχημένος γάμος απαιτεί ολοκληρωτική ταύτιση. Δεν θα έχεις ευτυχισμένη οικογένεια αν δεν προσπαθήσεις να το πετύχεις.
Στ’ αλήθεια, σχεδόν όλοι μας έχουμε ασχολίες και ενδιαφέροντα που μας απασχολούν πολλές ώρες, αλλά αυτό δεν μας περιορίζει από του να δίνουμε όλο το είναι μας στον σύντροφο της ζωής μας.
Η αρχή της ολοκληρωτικής ταύτισης αναφέρεται στο Εφεσίους 5, όπου ο απόστολος Παύλος λέει ότι η σχέση του γάμου μοιάζει με τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στον Χριστό και την Εκκλησία.
«Οι γυναίκες να υποτάσσονται στους άντρες τους όπως στον Κύριο, γιατί ο άντρας είναι ο αρχηγός της γυναίκας, όπως και ο Χριστός είναι ο αρχηγός της Εκκλησίας. Ο Χριστός είναι και ο Σωτήρας τού Σώματος Του, της Εκκλησίας. Όπως, όμως, η Εκκλησία υποτάσσεται στον Χριστό, έτσι και οι γυναίκες πρέπει να υποτάσσονται στους άντρες τους. Οι άντρες να αγαπάτε τις γυναίκες σας, όπως ο Χριστός αγάπησε την εκκλησία και πρόσφερε τη ζωή Του γι’ αυτή» (Εφεσίους 5:22-25).
Ο Ιησούς Χριστός άφησε την αιώνια δόξα για να γίνει άνθρωπος, πέθανε πάνω στον Σταυρό, και μας καλεί τώρα να «Προσερχόμαστε με παρρησία ενώπιον του Θρόνου της χάριτος, για να λάβουμε έλεος και να βρούμε χάρη όταν θα έχουμε ανάγκη για βοήθεια» (Εβραίους 4:16).
Ο Χριστός έδωσε εξ ολοκλήρου τον εαυτό Του για μας και τώρα θέλει να συμμεριστούμε όλη τη ζωή μας μαζί Του. Αυτή η ολοκληρωτική παραχώρηση που ο Χριστός έκαμε σε μας πρέπει να γίνεται σε κάθε σχέση άντρα και γυναίκας.
Πολλά σπίτια καταστρέφονται γιατί ο άντρας δεν το θεωρεί ζωτικής σημασίας υπόθεση να γίνει ο γάμος του πραγματικά πετυχημένος. Ξοδεύει σχεδόν όλο τον ελεύθερο του χρόνο στο κυνήγι, στο ψάρεμα, ή να παρακολουθεί ποδόσφαιρο, και δείχνει πολύ λίγο ενδιαφέρον για την ευτυχία της γυναίκας του.
Έπειτα, μερικοί είναι τόσο απορροφημένοι με τη δουλειά τους και την επαγγελματική τους προβολή που το σπίτι τους καταντά εστιατόριο και ξενοδοχείο. Δεν έχουν ούτε τον καιρό ούτε το ενδιαφέρον να κουβεντιάσουν και να συμμεριστούν τις εμπειρίες τους με τη σύντροφο τους.
Η γυναίκα πρέπει να φροντίζει για το σπίτι, να μαγειρεύει, να έχει την ευθύνη των παιδιών, να είναι πρόθυμη να ικανοποιήσει τις σεξουαλικές επιθυμίες του άντρα της, αλλά δεν της επιτρέπεται να είναι πραγματική σύντροφος.
Όταν δεν δείχνει προθυμία και αδιαφορεί, ο άντρας παραπονιέται και οι σχέσεις τους ψυχραίνονται. Αυτή η δυσάρεστη κατάσταση είναι άμεσο αποτέλεσμα της αδυναμίας του άντρα να συμμετέχει ολοκληρωτικά στον γάμο του.
Και οι γυναίκες είναι υπεύθυνες να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να κάνουν τον γάμο τους ευτυχισμένο. Καμιά γυναίκα δεν πρέπει να ενδιαφέρεται τόσο πολύ για την κοινωνική της ζωή, ούτε ακόμη για δραστηριότητες εκκλησιαστικές, ώστε να μην μπορεί να κάνει τις δουλειές του σπιτιού, να ετοιμάζει νόστιμα φαγητά, να δείχνει ενδιαφέρον για τη δουλειά του άντρα της, και να είναι τρυφερή και στοργική.
Ένας πρακτικός τρόπος για να υπάρχει αρμονία στον γάμο είναι να κάνετε όσο γίνεται πιο πολλά πράγματα μαζί. Μπορείτε να καλλιεργήσετε την πνευματική σας ενότητα μελετώντας τη Βίβλο και προσευχόμενοι μαζί, και δουλεύοντας για τον Κύριο στον ίδιο τομέα και οι δυο.
Μπορείτε να βελτιώσετε τις σχέσεις σας αν συνεργάζεστε στον οικογενειακό προϋπολογισμό, πηγαίνοντας για ψώνια μαζί… Βεβαιωθείτε ότι η προσωπική σας κοινωνική ζωή και ευχαρίστηση έχει δεύτερη θέση μπροστά στην ευχαρίστηση που συμμερίζεστε με τον σύντροφό σας.
Η αγάπη σας θα περισσεύει καθώς θα κάνετε υποχωρήσεις και θυσίες ο ένας για τον άλλο. Ο περιποιητικός άντρας, που αφήνει το ποδόσφαιρο για να κάνει κάτι άλλο μαζί με τη γυναίκα του, που έχει για εκείνη μεγάλη σημασία, συνεισφέρει ουσιαστικά στη σύσφιξη των σχέσεων τους.
Η γυναίκα που αλλάζει τα σχέδια της για να συμμετάσχει στις δραστηριότητες του άντρα της, συντελεί στη βελτίωση των σχέσεων τους. Μην ξεχνάτε ότι οι γάμοι μπορεί να ευλογούνται στον Ουρανό από τον Κύριο, αλλά οι άνθρωποι εδώ στη γη είναι υπεύθυνοι για τη διατήρησή τους.
Μια οικογένεια θα γίνει ευτυχισμένη μονάχα όταν και ο άντρας και η γυναίκα δώσουν όλο τους το είναι, ο ένας στον άλλο με αγάπη, με θυσία, και με αφοσίωση.
Ρ.Χ.